Curacao, leven en laten leven

PUBLICATIEDATUM: 09 april 2019

Curacao, leven en laten leven


publicatiedatum: 09 april 2019

Afgelopen zondag ben ik met een aantal inwoners van Curaçao de zee - de Atlantische oceaan- op gegaan. Een net gerepareerde zeilboot hebben we van de haven in Willemstad naar Spaanse Water gebracht. Beslist geen sinecure, want in St. Annabaai stond er een heerlijk briesje, maar op volle zee was deze aangewakkerd tot een onstuimige harde wind. Op mijn vraag aan de schipper, die duidelijk plezier in de woelige baren had, waarom hij zo graag op deze altijd ruwe zee vaart, was zijn antwoord, dat hij dat nodig had als tegenhanger van het leven op een eiland.

Hij leeft in een hechte gemeenschap, waar de sociale cohesie groot is, maar waar je niet aan elkaar kunt ontsnappen. Het varen op zee geeft hem het gevoel, dat hij zo die ruimte wél heeft. Dat hij op déze manier het leven in geborgenheid niet als benauwend gaat vinden.

Een inspirerend voorbeeld.

Het leven in een woongroep kan de bewoners ook weleens benauwen en hen het gevoel geven op een eiland te leven. Het blijkt dat de woongroepen, die open in de maatschappij en in de wereld om hen heen staan en waar´leven en laten leven´ als een kernwaarde wordt beschouwd, de meeste kans van slagen hebben. Een van de mogelijkheden hiervoor is samen leven met meerdere generaties. Het gister verschenen onderzoek van de Haagse Hoge School en de Erasmus Universiteit “collectieve woonvormen voor ouderen” noemt dit ook als een oplossing voor hun woongroep 2.0. Lees hier meer.